Από παιδί χανόσουνα στα βάθη και στα ύψη
ποιο άστρο τα κανόνισε βροχή να μη σου λείψει
κι έφευγες πάντα βιαστικά σαν να σε κυνηγούνε
εκείνα που περάσανε κι εκείνα που θα 'ρθούνε
Πάρε τη ζωή στα δυο σου χέρια
τις γροθιές σου χτύπα στα μαχαίρια
θα 'φευγαν τα σύννεφα φαντάσου
αν κουνούσες λίγο τα φτερά σου
Πουλί σε δέντρο αρχοντικό παλιό τραγούδι λέει
αυτός που όλα τα 'χασε ματώνει μα δεν κλαίει
αν δε φυσήξει ο άνεμος το φύλλο δε σαλεύει
αν δε θυμώσει η θάλασσα το κύμα δε χορεύει
Πάρε τη ζωή στα δυο σου χέρια
τις γροθιές σου χτύπα στα μαχαίρια
θα 'φευγαν τα σύννεφα φαντάσου
αν κουνούσες λίγο τα φτερά σου
***
Αμανές
Των μοναχών ο αμανές
σαν την ηχώ στο αχανές
στόρια κλειστά λοξές ματιές
κι αυτοί περνούν εφτά φωτιές
Ένα ποτήρι κι άλλα δυο
ζωές κι αγάπες ρημαδιό
μπατάρουνε τα λόγια τους
και σπάνε τα ρολόγια τους
Είν’ τα τραγούδια μας λειψά
βλέπει ποτάμια όποιος διψά
τούτη η νύχτα είναι για όλους
αρχαγγέλους και διαβόλους
τούτη η νύχτα είναι για όλους
αρχαγγέλους και διαβόλους
Γεια και χαρά μας βρε ντουνιά
για μας ο μήνας πάντα εννιά
οι ρόλοι μοιραστήκανε
και τα θεριά πιαστήκανε
Δεν είν’ ο κόσμος φυλακή
μια ζωγραφιά είναι ζωντανή
κι η πιο μεγάλη ώρα μας
είναι στην κατηφόρα μας
Είν’ τα τραγούδια μας λειψά
βλέπει ποτάμια όποιος διψά
τούτη η νύχτα είναι για όλους
αρχαγγέλους και διαβόλους
τούτη η νύχτα είναι για όλους
αρχαγγέλους και διαβόλους
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου