του Δημήτρη Σταμούλη
Πηγή: prin.gr
Στην Ελλάδα των τριών μνημονίων δεν έχουμε μόνο τεράστια ανεργία, 6 στους 10 νέους εργαζόμενους με ελαστικές συμβάσεις εργασίας, και πενιχρούς μισθούς. Η σημαντική αύξηση της μερικής απασχόλησης, της υποαπασχόλησης και της επισφαλούς εργασίας υποκρύπτει στην πραγματικότητα μια ακόμα μεγαλύτερη άνοδο του ποσοστού ανεργίας από αυτό το οποίο καταγράφεται επίσημα. Εάν κάνουμε την υπόθεση εργασίας ότι οι μερικώς απασχολούμενοι δουλεύουν κατά μέσο όρο τις μισές ώρες από ότι οι πλήρως απασχολούμενοι, συνεπώς σε κάθε δύο θέσεις μερικής απασχόλησης αντιστοιχεί μία θέση πλήρους απασχόλησης, τότε ο αριθμός των ανέργων θα αυξανόταν κατά 167 χιλιάδες και το ποσοστό ανεργίας κατά το γ΄ τρίμηνο του 2015 θα ήταν 27,5% αντί για 24%.
Αλλά δίδυμος αδελφός της υψηλής ανεργίας είναι και η αύξηση του χρόνου εργασίας για τους λιγότερους εργαζόμενους, καθώς στη συντριπτική τους πλειονότητα εργάζονται πέραν του κανονικού τους ωραρίου στο σύνολο των κλάδων της ελληνικής οικονομίας. Πιο συγκεκριμένα, ενώ κατά το γ΄ τρίμηνο του 2008 το 81% των εργαζομένων εργάστηκε το κανονικό του ωράριο, το ποσοστό αυτό πέφτει στο 0% το γ΄ τρίμηνο του 2015. Αντίστοιχα, ενώ το 2008 το 2% των εργαζομένων εργαζόταν περισσότερο από το κανονικό του ωράριο, το ποσοστό αυτό εκτινάσσεται στο 85% το 2015. Καταγράφεται λοιπόν μια εκρηκτική αύξηση του εργάσιμου χρόνου, φαινόμενο που σχετίζεται άμεσα με τη χειροτέρευση των όρων εργασίας.
Εκτός όμως από την αύξηση του εργάσιμου χρόνου, παρατηρείται και βάθεμα της εντατικοποίησης της εργασίας. Σύμφωνα με την Γιούροστατ, το ποσοστό των εργαζομένων που εργάζεται σε βάρδιες αυξήθηκε από 19,1% το 2008 σε 25,7% το 2014. Αντίστοιχα, το ποσοστό των εργαζομένων που συνήθως εργάζεται τα Σάββατα ανήλθε από 24,6% το 2008 σε 31,2% το 2014, ενώ για τις Κυριακές παρατηρείται μεταβολή από 5,8% το 2008 σε 12,7% το 2014, με την γενίκευση των εργάσιμων Κυριακών. Τέλος, το ποσοστό των εργαζομένων που εργάζεται τις νυχτερινές ώρες διπλασιάστηκε, από 3,7% το 2008 σε 6,3% το 2014.
Αλλά και ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) καταγράφει την εργασιακή ένταση (συνδυασμός των απαιτήσεων από την πλευρά των εργοδοτών προς τους εργαζομένους και των πόρων που παρέχονται για την εκπλήρωση αυτών των απαιτήσεων) στην Ελλάδα κατατάσσοντάς την πρώτη ανάμεσα στις χώρες-μέλη της ΕΕ.
***
ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ
Κυβέρνηση …προαγωγός της εκ περιτροπής εργασίας
Η κυβέρνηση ουσιαστικά έχει προσχωρήσει στις θέσεις των δανειστών για άρση και του τελευταίου εμποδίου όσον αφορά το καθεστώς των ομαδικών απολύσεων. Το θέμα αυτό προτάσσεται από τους δανειστές για δύο κυρίως λόγους: πρώτον, επειδή προτάσσουν το συλλογικό ταξικό συμφέρον του κεφαλαίου για άμεσες και χωρίς κόστος λύσεις όπου υπάρχει «πλεονάζον» προσωπικό και δεύτερον, γιατί στις επικείμενες ιδιωτικοποιήσεις και αποκρατικοποιήσεις οργανισμών του ευρύτερου δημόσιου τομέα, όπως όλα δείχνουν, θα επιδιωχθεί να ξεσκαρταριστεί προσωπικό στη λογική της περιστολής του λειτουργικού κόστους.
Το φύλλο συκής από την πλευρά της κυβέρνησης ήταν ουσιαστικά το «υπουργικό βέτο» αλλά στην πράξη πολλές ομαδικές απολύσεις έχουν πραγματοποιηθεί μέσω των ξαφνικών θανάτων-λουκέτων εταιρειών, άρθρων 99 κ.α. κι αυτό το μαρτυρούν οι μεγάλες επιχειρήσεις ή εργοστάσια που έκλεισαν όπως Ηλεκτρονική, Πέπσικο και Κόκα Κόλα, Παπασωτηρίου και Ελευθερουδάκης, Κατσέλης, Τζετ Όιλ κ.λπ.
Η κυβέρνηση υποτίθεται ότι «μάχεται» με τους θεσμούς για να μην καθιερωθεί το 10% στις μεγάλες επιχειρήσεις. Κυρίως, όμως, με τον Κατρούγκαλο ανέμενε την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που θα καταδίκαζε την ύπαρξη του υπουργικού βέτο (με αφορμή την υπόθεση των Τσιμέντων Χαλκίδος). Επειδή όμως αυτή η απόφαση αργεί να βγει (προφανώς μετά τις 5/12) η νέα υπουργός Αχτσιόγλου …μαλακώνει τη «σκληρή» γραμμή Κατρούγκαλου και ζητά απλώς να υπάρχει ένα στάδιο …«προέγκρισης των αιτημάτων ομαδικών απολύσεων», ώστε δήθεν «να μην εγκαταλείπονται στην τύχη τους οι εργαζόμενοι, αλλά να έχουν έστω και ένα υποτυπώδες πλέγμα προστασίας, όπως καταβολή δεδουλευμένων, το δικαίωμα αποζημίωσης ή ακόμη και της προτίμησής τους σε επαναπρόσληψη»!!
Στο τραπέζι έχει πέσει από την κυβέρνηση η αντιπρόταση για γενίκευση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, αντί των απολύσεων, με θέσπιση της εκ περιτροπής ή μερικής απασχόλησης, προκειμένου «να σωθεί η επιχείρηση» και οι θέσεις εργασίας.
Κατά του υπουργικού βέτο έχουν ταχθεί και οι ΣΕΒ-ΕΣΕΕ δείχνοντας τα δόντια του εγχώριου κεφαλαίου και πιέζοντας κι αυτοί μαζί με ΕΕ-ΔΝΤ κατά του δικαιώματος στη δουλειά. Στην Ελλάδα να θυμίσουμε ότι είναι ελεύθερες οι απολύσεις σε επιχειρήσεις με λιγότερα από 20 άτομα, και δεν ελέγχονται οι απολύσεις μέχρι 6 εργαζομένων το μήνα για επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις που απασχολούν 20 έως 150 άτομα και 5% του προσωπικού και μέχρι 30 εργαζόμενοι για επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις που απασχολούν πάνω από 150.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι όλο και περισσότερες μεγάλες επιχειρήσεις αξιοποιούν τη μνημονιακή διάταξη όπου για υπαλλήλους που έχουν συμπληρώσει 10 έτη υπηρεσίας στον ίδιο εργοδότη και άνω, το χρονικό διάστημα προειδοποίησης ανέρχεται στους τέσσερις μήνες πριν την απόλυση και οι εργοδοτικοί φορείς απαιτούν να περιοριστεί κι άλλο.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου