Τμήμα Οικονομικών Μακεδονίας
Ι. Εισαγωγή
Η ελληνική κρίση που εκδηλώθηκε το 2009 αποτελεί τμήμα της
παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης του 2007-8. Η τελευταία αποτελεί την πρώτη
μεγάλη κρίση του 21ου αιώνα και οι συνέπειες της είναι μακροχρόνιες
λόγω του δομικού χαρακτήρα της (δηλαδή της απαίτησης για την υπέρβαση της όχι
μόνο συνηθισμένων αναδιαρθρώσεων αλλά ριζικής αλλαγής της αρχιτεκτονικής του
συστήματος). Ο δομικός αυτός χαρακτήρας εκδηλώνεται τόσο στην αδύναμη ανάκαμψη
μετά την κρίση και τις «διπλές βουτιές» (δηλαδή την επιστροφή της ύφεσης) όσο
και στις σημαντικές περιφερειακές κρίσεις που πυροδοτήθηκαν εξαιτίας της. Η
κρίση της Ευρωπαϊκής ενοποίησης είναι μία από τις σημαντικότερες περιφερειακές
κρίσεις και η ελληνική βρίσκεται στο επίκεντρο της.
Η ελληνική κρίση εκδηλώθηκε σαν κρίση χρέους (δηλαδή σαν
ανισορροπία στην σφαίρα της κυκλοφορίας) αν και, όπως θα υποστηριχθεί στο
κείμενο αυτό τα αίτια της είναι πολύ βαθύτερα και βρίσκονται στην σφαίρα της
παραγωγής. Όμως, πέρα από διαφορετικές ερμηνείες, είναι αδιαμφισβήτητο ότι η
κρίση συμβαδίζει με καταστροφικές διεργασίες στην σφαίρα της παραγωγής. Σήμερα
είναι προφανές ακόμη και στους μη επαΐοντες ότι η παραγωγική δομή της
οικονομίας – με την συρρίκνωση του πρωτογενούς τομέα, την προϊούσα
αποβιομηχάνιση και τον υδροκεφαλισμό του τομέα υπηρεσιών – έχει αποτύχει
εντελώς. Στο πρόβλημα αυτό έρχεται να απαντήσει η από πολλές πλευρές και
διαφορετικές οπτικές γωνίες προβαλλόμενη ανάγκη για την αλλαγή του παραγωγικού
μοντέλου της χώρας ή αλλιώς την παραγωγική ανασυγκρότηση. Όμως αυτό
είναι ένα ακανθώδες ζήτημα γιατί η σημερινή παραγωγική διάρθρωση της οικονομίας
είναι αποτέλεσμα των συστημικών επιλογών και τάσεων και ιδιαίτερα της ένταξης
της Ελλάδας στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ιμπεριαλιστικής ενοποίησης. […]
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου