Το κείμενο στα αγγλικά εδώ:
sputniknews.com
Επιμέλεια μετάφρασης - Βαΐα Δινοπούλου
Με την Ελλάδα να παραπαίει
και να βρίσκεται στο χείλος της αποχώρησης από την Ευρωζώνη, ειδικοί από όλα τα
φάσματα συζητούν τις επιπτώσεις που θα επιφέρει
στην ασφάλεια ένα Grexit, συμπεριλαμβανομένης και της σχέσης της Αθήνας με το
ΝΑΤΟ. Με τους αρνητικούς προς αυτήν την άποψη να υποστηρίζουν πως τα
γεωπολιτικά που κρύβονται πίσω από ένα Grexit “στην πραγματικότητα είναι αρκετά
ανιαρά”, υπάρχουν άλλοι που προειδοποιούν πως οι επιπτώσεις για τον συνασπισμό
των εθνών του ΝΑΤΟ μπορεί να είναι πολύ πιο σοβαρές.
Τις τελευταίες δυο εβδομάδες έχει
απασχολήσει τα αμερικάνικα και ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης, η μελέτη των
επιπτώσεων που θα έχει ένα Grexit για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, ειδικότερα με το
πως αυτή σχετίζεται με τη συμμαχία του ΝΑΤΟ. Το αρχικό ξέσπασμα του πανικού και
του φόβου για το αν το ΝΑΤΟ πρόκειται να χάσει την κυριαρχία των Μεσογειακών φυλακίων από τη Μόσχα πριν αυτά
πλημμυρίσουν με μετανάστες, ακολούθησε η έκκληση του Γενικού Γραμματέα Jeans
Stoltenberg για ηρεμία, τονίζοντας πως οι Έλληνες “δεν συσχετίζουν τα
προβλήματα στο εσωτερικό της ευρωπαϊκής ένωσης και του ευρώ με την ισχυρή τους
δέσμευση με το ΝΑΤΟ” και πρόσθεσε πως η Αθήνα θα παραμείνει “ένας στενός
συνεργάτης”.
Σημαίνων έντυπο των αμερικάνικων νέων και
γεωπολιτικής ανάλυσης, το Foreign Policy,
αναμετάδοσε τη δήλωση του Stoltenberg, που διασκεδάζει όλους τους φόβους για
την ασφάλεια, με ένα πρωτοσέλιδο “Τα γεωπολιτικά ενός Grexit είναι στην
πραγματικότητα αρκετά ανιαρά”. Το άρθρο, γραμμένο από ένα πρώην ανώτατο μέλος
του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων, Dimitar Bechev, υποστηρίζει πως “αυτοί που ανησυχούν
πως μια αποχώρηση της Ελλάδας από την
ευρωζώνη θα απελευθερώσει ένα κύμα μεταναστών και θα στείλει την Αθήνα στην
αγκαλιά του Πουτιν που αναμένει θα
πρέπει να ηρεμήσουν”, σημειώνοντας πως “τίποτα από όλα αυτά δεν πρόκειται να
συμβεί”.
Ο Bechev δηλώνει
πως οι διαφωνίες και οι κινδυνολογίες για την Ελλάδα έχουν μετατρέψει τη χώρα από “ένα περιφερειακό μέλος της Δύσης το οποίο αναφέρεται απλώς στο 3% του ΑΕΠ της ευρωζώνης, σε
μια χώρα ζωτικής σημασίας”.
Επιπλέον, απορρίπτοντας τις διαφωνίες για
το επικίνδυνο “φλερτ της χώρας με τη Ρωσία”, ο Bechev θεωρεί πως στην πραγματικότητα, “το άνοιγμα
στη Ρωσία” στόχευε στο να παράσχει στην κυβέρνηση συνασπισμού με κορμό το
ΣΥΡΙΖΑ “κάποιο χώρο για να κάνει ελιγμούς” σχετικά με τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, και απέτυχε να αποδώσει.
Όσον αφορά τη σημασία της γεωπολιτικής
θέσης της Ελλάδας, ο Bechev τονίζει πως
τα ζητήματα γεωπολιτικής δεν έχουν δώσει στη χώρα “και πολύ χώρο για
συζήτηση όσον αφορά το χρέος” προσθέτοντας πως “ακόμα κι αν η Αθήνα ήθελε να
υποκινήσει προβλήματα -και υπάρχουν κάποια σημάδια πως το θέλει- έχει
μικρή δύναμη για να το πραγματοποιήσει.”
Τελικά, σύμφωνα με τον αναλυτή, για την Ελλάδα
είναι και θα παραμείνει απίθανο να ταράξει τα νερά οποιουδήποτε από τα
Ευρωπαϊκά και διεθνή θέματα ασφάλειας ύψιστης σημασίας, από τις αντιρωσικές κυρώσεις, την εμπορική συμφωνία μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ μέχρι και τα μέτρα μετανάστευσης.
Δούρειος Ίππος ή Αδύναμος
κρίκος;
Αλλά ο εφησυχασμός του Bechev και η “μετρημένη” ανάλυσή του αντικρούεται από άλλους ειδικούς, όχι
λιγότερο ψύχραιμους και λογικούς από όσο είναι αυτός, συμπεριλαμβανομένου και
του έταιρου FP συνεργάτη και πρώην διοικητή του ΝΑΤΟ James Stavridis, ο
οποίος είχε δηλώσει σε ένα άρθρο προγενέστερο του Bechev πώς ακόμα κι αν το “θυμωμένο, δυσαρεστημένο και φθαρμένο έθνος” παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ, θα
μπορούσε παρ' όλα αυτά να γίνει ένα μέλος παρακωλυτικό. Αυτό, από την οπτική γωνία
του Stavridis, θα μπορούσε να είναι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα για έναν κατά τα
φαινόμενα οδηγούμενο από την κοινή συναίνεση οργανισμό.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο διοικητή του
Ναυτικού, αυτή η κωλυσιεργία μπορεί να δημιουργήσει κρίση όταν θα έρθει η ώρα
για τον οργανισμό να πάρει αποφάσεις ενάντια σε απειλές που γίνονται
αντιληπτές, συμπεριλαμβανομένης και της Ρωσίας. Θα μπορούσε ακόμη να οδηγήσει
σε ακανθώδη ζητήματα όπως τη χρήση των ελληνικών βάσεων στη Μεσόγειο, ή τη
συμμετοχή της Αθήνας στις στρατιωτικές αποστολές του ΝΑΤΟ.
Το Politico Europe
αναμετάδοσε την ανάλυση του Stavridis, τονίζοντας σε ένα πρόσφατο άρθρο πώς με
το ΝΑΤΟ να “βασίζεται σε ομόφωνη έγκριση από και τα 28 μέλη για όλες τις
καίριες αποφάσεις, η Ελλάδα, ειδικά αυτή που στηρίζεται στην οικονομική
ανακούφιση από τη Ρωσία, μπορεί να
αποδειχτεί μεγάλος πονοκέφαλος σε
μελλοντικούς ελιγμούς της Συμμαχίας για να αντιταχθούν στη Μόσχα. Επιπλέον, το
έντυπο σημειώνει πως “η ρήτρα του ΝΑΤΟ
για ομοφωνία ισχύει όχι μόνο στην ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων, αλλά ακόμη
και σε ουσιώδης καθημερινές λειτουργίες της συμμαχίας όπως αγορές οπλισμού και σημαντικές πολιτικές
αποφάσεις όπως η επίκληση του άρθρου 4 ή 5 της Συνθήκης της Ουάσινγκτον για να
συμβουλέψει και να υπερασπιστεί τους υπόλοιπους συμμάχους.”
Αμφισβητώντας το επιχείρημα του Bechev πως
η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να εμποδίσει τα σχέδια του ΝΑΤΟ “ακόμα κι αν το
ήθελε”, πολλοί αναλυτές υπενθυμίζουν την ιστορία της Αθήνας να παρακωλύει τις
αποφάσεις όταν χρειαζόταν, από την κατηγορηματική αποχώρηση της χώρας από τη
διοικητική δομή του στρατού του οργανισμού στα 1970, μετά την τούρκικη
εισβολή στη Κύπρο, μέχρι την καταδίκη της βομβιστικής εκστρατείας στη
Γιουγκοσλαβία το 1999 και τις πρόσφατες προσπάθειες να μπλοκάρει τη συνεργασία
ΝΑΤΟ-ΕΕ στην αντιπαράθεση μεταξύ Τουρκίας-Κύπρου.
Επιπλέον, ακόμα κι αν ο Stoltenberg έχει δίκιο, και μια Αθήνα
παραδομένη στην οικονομική της μοίρα εξακολουθήσει να είναι “στενός συνεργάτης”
του ΝΑΤΟ, με το “εξαθλιωμένο” της κύρος
το πιο πιθανό είναι να καταλήξει ο αδύναμος κρίκος του ΝΑΤΟ. Όπως
πρόσφατα τόνισε ο john Hooper της Guardian, όσο η Ελλάδα είναι αυτή τη στιγμή
ένα από τα λίγα μέλη του ΝΑΤΟ που συμμορφώνεται στην απαίτηση να ξοδεύει
τουλάχιστον 2% από το ΑΕΠ της χώρας σε θέματα άμυνας, μια οικονομική κατάρρευση της χώρας δεν θα κατάστρεφε μόνο τη συμμετοχή της χώρας στις αποστολές του ΝΑΤΟ
αλλά θα σήμαινε κιόλας την αποδυνάμωση της νοτιοανατολικής πτέρυγας του
οργανισμού, με την ταυτόχρονη εμφάνιση φόβων ότι η Ρωσία ψάχνει να πάρει το
στρατιωτικό πλεονέκτημα από την κατάσταση αυτή.
Οικονομικές Παράπλευρες
Συνέπειες
Ακόμα κι αν οι επικριτές έχουν δίκιο, και η
Μόσχα δείχνει πως δεν έχει την πολιτική θέληση ή τους οικονομικούς πόρους να
επιχειρήσει να απομακρύνει την Ελλάδα
από τη ζεστή αγκαλιά του ΝΑΤΟ, αναλυτές τονίζουν πως η ελληνική κρίση έχει, και
το πιο πιθανό θα συνεχίσει να έχει, οικονομικές παράπλευρες συνέπειες στις ευρωπαϊκές
οικονομίες.
Σε πρόσφατο άρθρο γνώμης
για την Indian Express, λέκτορας
από το Πανeπιστήμιο του Cambridge και μέλος
του Ελληνικού φόρουμ δημόσιας πολιτικής ο Νικήτας Κωνσταντινίδης,
υποστήριξε πως “η αλυσιδωτή αντίδραση από ένα Grexit” θα
μπορούσε να είναι “ακόμη πιο επίπονη από τα γεγονότα που ακολούθησαν την
πτώχευση της Lehman Brothers” to 2008. Σαν
αποτέλεσμα, η Politico Europe τονίζει
πως τα μέλη της ΕΕ που πασχίζουν με την
ύφεση πρόκειται να αντιμετωπίσουν περεταίρω οικονομικά σοκ που θα επέφερε ένα Grexit, κι
αυτό δεν θα “ήταν καλά νέα για τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ” μετατοπίζοντας τα
μέλη του ΝΑΤΟ να επικεντρωθούν ακόμη παραπάνω στα έξοδα για άμυνα.
Θέματα ασφάλειας γύρω από
την μεταναστευτική κρίση
Με την Ελλάδα να μετατρέπεται σε ένα από τα κυρίαρχα σημεία πρόσβασης για
δεκάδες χιλιάδες Αφρικανών και Μεσανατολιτών προσφύγων που τρέπονται σε φυγή
λόγω του πολέμου και της αστάθειας κατα μήκος της Μεσογείου, αναλυτές
προειδοποιούν πως ένα Grexit είναι πιθανό να έχει αρνητικό αντίκτυπο και
πάνω σε αυτό το επείγον ζήτημα. Και καθώς το επιχείρημα του Bechev ότι η ελλάδα είναι απίθανο να “χρησιμοποιήσει μεταναστευτικά μέτρα σαν όπλο
σε έναν αντάρτικο πόλεμο ενάντια στην Ευρώπη” είναι εύλογο, αυτό δεν σημαίνει
πως η οικονομική κατάρρευση και οι επακόλουθες πολιτικές και κοινωνικές
συνέπειες θα έχουν θετικό αντίκτυπο στη δυνατότητα της χώρας να ελέγχει το κύμα
μεταναστών.
Όπως τονίζει η Politico Europe, η επιδεινωμένη οικονομική κατάσταση που
θα επακολουθήσει από ένα Grexit θα “υποσκάψει σοβαρά τη χρηματοδότηση που
τόσο πολύ χρειάζεται η Ελλάδα για να έχει τη δυνατότητα να εντοπίζει
πρόσφυγες και να συγκρατεί την ασφάλεια των συνόρων” το οποίο με τη σειρά του
“θέτει ένα πολύ πραγματικό φόβο για την ασφάλεια των μελών του ΝΑΤΟ, ειδικά εφόσον
έχουν διαρρεύσει αναφορές για μαχητές του Ισλαμικού Κράτους που ξεγλιστρούν
μέσα στην Ευρώπη από το κύμα των προσφύγων.
300 σπαρτιάτες
Τελικά, καθώς κάποιοι αναλυτές προσπαθούν
τώρα να υποβαθμίσουν τη σημασία της Ελλάδας στην πολιτική, οικονομική αλλά και γεωγραφία της ασφάλειας της Ευρώπης, άλλοι, συμπεριλαμβανομένου του Κωνσταντινίδη,
διατηρούν τη θέση πως η χώρα παραμένει “ένα κεντρικό μέλος κάποιων από τους
μεγαλύτερους περιφερειακούς συνασπισμούς”. Γι'αυτό, οι επιπτώσεις από ένα
ενδεχόμενο Grexit είναι πολύ πιθανό να είναι έντονες ”δυσανάλογα με το οικονομικό μέγεθος της χώρας
και τη γεωπολιτική της επιρροή”.
Όσον αφορά την υπερατλαντική
ασφάλεια, ο κίνδυνος που τίθεται από το Grexit δεν περιορίζεται στα ερωτήματα
που εγείρει η συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, ή στις συνέπειες που θα
προκληθούν σε ζητήματα ασφαλείας που θα προκύψουν από την ελληνική οικονομική
κατάρρευση. Ο κίνδυνος του Grexit βρίσκεται στο γεγονός ότι
χρησιμεύει σαν ένα σύμβολο μεταστροφής
της τύχης των υπεραντλαντικών θεσμών στην προσπάθειά τους να χτίσουν και να
συντηρήσουν μια ηγεμονική πολιτική, οικονομική και στρατιωτική τάξη στην Ευρώπη.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου