Κουραφέξαλα!

Νίκος Μπογιόπουλος    

Ότι από το «τέλος η λιτότητα» πήγανε στο «70% καλό το Μνημόνιο» κι από εκεί στις «47 σελίδες» τσουνάμι για να φτάσουνε τώρα στις «10 σελίδες» Αρμαγεδώνα;

    

Ότι από τις «12.000 αφορολόγητο» πήγανε σε έκτακτη (τάχα) εισφορά, σε χαράτσι δηλαδή, ακόμα και για τους διαβιούντες με εισόδημα τα 12 χιλιάρικα;  

    

Ότι από «κατάργηση του Μνημονίου σε ένα νόμο με ένα άρθρο» πάνε όχι σε κατάργηση αλλά σε ψήφιση (!) Μνημονίου… σε ένα νόμο και με ένα άρθρο;

    

Ότι από την «επιστροφή της 13^ης σύνταξης» πάνε σε μέτρα που αφαιρούν και την 12^η σύνταξη;

    

Ότι από την «αύξηση του μισθού» πάνε σε νέα αφαίμαξη του μισθού μέσα από την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών;

    

Ότι από την «κατάργηση του ΕΝΦΙΑ» πάνε σε επέκταση του ΕΝΦΙΑ για μια (τουλάχιστον) διετία;

    

Ότι από την «κατάργηση των άδικων φόρων» πάνε σε αύξηση του ΦΠΑ και σε επιβολή 2 δισ. ευρώ νέων άδικων φόρων;  

    

Ότι από το «έχει έρθει η ώρα σ’ αυτόν τον τόπο την κρίση να την πληρώσει η ολιγαρχία και όχι οι μισθωτοί, όχι οι συνταξιούχοι, όχι οι αυτοαπασχολούμενοι»(έτσι είπε ο κ. Τσίπρας στην τελευταία συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ) πάνε να ξεπουλήσουν στην ολιγαρχία από τα αεροδρόμια και τα λιμάνια μέχρι το Ελληνικό;

    

Ότι από τα «γκόου μπακ μαντάμ Μέρκελ» φτάσανε να κρύβονται πίσω από τα μέιλ Χαρδούβελη;   

    

Να αρχίσουμε να ρίχνουμε πασιέντζες για το αν θα γίνει ή δεν θα γίνει συμφωνία, παίζοντας το παιχνίδι του «μάδησα τη μαργαρίτα» πίσω από την οποία νομίζουν οι κυβερνώντες ότι μπορεί να κρυφτεί η υπογραφή του Τσίπρα, μια υπογραφή που ήδη έχει μπει σε ένα κείμενο λαιμητόμο και που αν η καρμανιόλα δουλέψει έτσι ή αν δουλέψει αλλιώς, τούτο πλέον επαφίεται στις ορέξεις των γκάνγκστερ - που αναγνωρίστηκαν ως «θεσμοί»;  

    

Η’ μήπως να σχολιάσουμε την αυθάδεια και το θράσος με το οποίο περιφέρονται στα κανάλια, βαφτίζοντας το κρέας – ψάρι, κονταίνοντας στα μέτρα τους την έννοια «Αριστερά», διερωτώμενοι όπως ο Φίλης γιατί άραγε ο λαός να τρώει τόσα πολλά μακαρόνια και παριστάνοντας ακόμα και τώρα τους «διαπραγματευτές»;  

    

Να σχολιάσουμε…

    

Να, λοιπόν, το σχόλιό μας:

«Δεν κάνεις τίποτα με τις αιτήσεις, με τις παρακλήσεις (…)/

να ξεχνάς το μόχθο του μεροκάματου/ είναι σα να ξεχνάς την ιστορία, τη μάνα σου, τους πεθαμένους/

είναι σαν να ξεχνάς αυτό που λέμε δικαιοσύνη/

τ’ άλλα- σιωπές, μεταμφιέσεις, πούπουλα, φτερούγες-κουραφέξαλα»

                                             (Γιάννης Ρίτσος)

Πηγή: enikos.gr

6:13 μ.μ.