«[...] Περνώντας τα χρόνια, η ευρύτερη δεξιά παράταξη παραμορφώθηκε.
Στην πολυκατοικία της -για να θυμηθούμε και τον διωκόμενο πλέον Καρατζαφέρη- έφθασαν να συγκατοικούν μαχαιροβγάλτες, θρασύδειλοι ροπαλοφόροι, θεομπαίχτες μιζαδόροι, εθνικό - λαϊκιστές της συμφοράς, κάτι ξεπεσμένοι Καραμανλικοί, οι «Μοραΐτες» του αρχηγού και ένας απίθανος κύκλος επιχειρηματιών της Κολομβιανής σχολής που όλα τα σφάζουν κι όλα τα μαχαιρώνουν, χωρίς κανένα μέτρο και ουδένα σεβασμό απέναντι στους νόμους. [...]»
(Αντ. Καρακούσης, Το ΒΗΜΑ, 20 Νοεμβρίου 2014)
«[...] Οι βασικοί πυλώνες διαπλοκής και διαφθοράς της χώρας μένουν ακλόνητοι παρά την κρίση, παρά τα όσα έχουμε περάσει ως κοινωνία. Μερικές φορές έχει κανείς την αίσθηση ότι μπορεί να έχουμε ήδη γίνει μία μίνι Ουκρανία, με ολιγάρχες που κάνουν ό,τι θέλουν στο παρασκήνιο, κομμάτια του βαθέος κράτους που έχουν αυτονομηθεί και ένοπλες συμμορίες που κάνουν κουμάντο σε διάφορους τομείς. [...]»
(Αλ. Παπαχελάς, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 14 Δεκεμβρίου 2014)
***
Απλά μαθήματα νομικής για τον Σαμάρειο Πάγο
Ας υποθέσουμε πως το αποδεικτικό υλικό το οποίο παρέδωσε ο Χαϊκάλης δεν λαμβάνεται υπόψη από τον Εισαγγελέα, αν και αποδεικνύει πως μεθοδεύεται η παραχάραξη της λαϊκής βούλησης. Ας υποθέσουμε πως το αδίκημα της παράνομης καταγραφής είναι πάνω από την απειλή του Δημοσίου συμφέροντος και του Συντάγματος. Ας υποθέσουμε ακόμη πως ο Εισαγγελέας είναι καλόπιστος άνθρωπος που λειτουργεί με το γράμμα του νόμου. Αν θέλετε μπορούμε να υποθέσουμε πως δεν του αρέσει και ο Χαικάλης ως ηθοποιός ή ως πολιτικός. Πρέπει αυτός ο Εισαγγελέας να εξηγήσει στους συναδέλφους του και την κοινωνία πώς έκανε το νομικό και λογικό πήδημα ώστε να καταλήξει στην «αθώωση» Αποστολόπουλου χωρίς να αφήσει το δικαστήριο να κρίνει τις αποχρώσες ενδείξεις που υπάρχουν.
Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα με τη σειρά και όπως θα έκαναν στο πρώτο έτος της νομικής:
1. Υπάρχουν οι αποχρώσες ενδείξεις για την τέλεση του αδικήματος της απόπειρας δωροδοκίας; Όχι μόνο υπάρχουν αλλά υπάρχει και ομολογία του Αποστολόπουλου. Δηλαδή παραδέχεται πως έκανε την πρόταση του χρηματισμού την οποία κατέγραψε μάλιστα σε βίντεο. Στον υπερασπιστικό του ισχυρισμό λέει πως το έκανε για να εκθέσει τον Χαϊκάλη, αλλά τέτοια απόδειξη δεν υπάρχει. Δηλαδή ούτε στον Καμμένο πήγε να το καταγγείλει, ούτε στη Βουλή, ούτε σε εισαγγελέα. Αντιθέτως έκανε και άλλα ραντεβού μαζί του. Όπως και να έχει, η πραγματικότητα είναι ότι έχουμε μια ομολογία για απόπειρα χρηματισμού της οποίας οι αιτίες θα έπρεπε να κριθούν από ένα δικαστήριο.
2. Εκτός από ενδείξεις έχουμε και μια ομολογία και συμπεριφορά από τη μεριά του Αποστολόπουλου που αποδεικνύει λειτουργία εγκληματικής ομάδας. Δηλαδή παραδέχεται πως ο ίδιος κατέγραφε τον Χαϊκάλη. Η καταγραφή αυτή έγινε με περίτεχνο και οργανωμένο τρόπο, αφού όπως ομολογεί ο Αποστολόπουλος είχε παγιδεύσει το τραπέζι με μικρόφωνο αλλά και τον ανιχνευτή φωτιάς με μικροκάμερα. Στον χώρο υπήρχε επίσης φυσική παρακολούθηση από δύο άτομα. Και όλα αυτά σε ένα ξενοδοχείο όπως το Plazza όπου δεν μπορεί κάποιος να μπει και να βάζει μικρόφωνα και κάμερες στο πατάρι του ξενοδοχείου χωρίς τη συμμετοχή και άλλων και εντολή. Αντί ο εισαγγελέας να συμπεράνει πως το να παγιδεύσεις κάποιον στο πατάρι ξενοδοχείου δεν είναι απλό πράγμα και αντί να υποψιαστεί πως αυτή η παγίδευση πιθανόν να είναι για να κρατάνε τον Χαϊκάλη «στο χέρι», το προσπερνά και θεωρεί πως αποδεικνύει τα λεγόμενα του Αποστολόπουλου.
3. Ο Αποστολόπουλος ομολογεί πως κατέγραφε τον Χαϊκάλη, αλλά ο εισαγγελέας δεν ασκεί δίωξη εναντίον του για παράνομη καταγραφή
4. Στην εξέταση του Αποστολόπουλου μόλις 6 σελίδων, ο Εισαγγελέας όχι μόνο δεν τον ζορίζει, αλλά τον πασάρει ερώτηση πως ο Χαϊκάλης είχε πει δημόσια στις 11 Δεκεμβρίου πως μπορεί να ψηφίσει πρόεδρο Δημοκρατίας. Ο Αποστολόπουλος καταθέτει μετά την ερώτηση πως αυτό αποδεικνύει τα λεγόμενά του περί διάθεσης του Χαϊκάλη να χρηματιστεί. Μόνο που ο Χαϊκάλης ουδέποτε έκανε τέτοια δήλωση. Ήταν ένα δημιούργημα του εισαγγελικού γραφείου, που δικαιολόγησε στην κοινή γνώμη μετά τη διαρροή της κατάθεσης, την εντύπωση πως ο Αποστολόπουλος είχε δίκιο.
Το τελευταίο διάστημα η κατάσταση στο Εφετείο Αθηνών είναι τεταμένη λόγω πραγμάτων που αρκετοί δικαστικοί και εισαγγελείς θεωρούν πως εκθέτουν το Σώμα. Ανάμεσα σε αυτά είναι και η έκθεση του ίδιου του Προϊσταμένου της Εισαγγελίας Εφετών, με ηχητικά που τον εμφανίζουν να παίρνει εντολές από το Σαμαρά. Η μη διερεύνηση της υπόθεσης αλλά και ο τρόπος που μεθοδεύτηκε η εκλογή του Ισίδωρου Ντογιάκου στην Εισαγγελία Εφετών, προβληματίζουν την πλειοψηφία των ενοίκων του Εφετείου. Ο χειρισμός στο θέμα Αποστολόπουλου, έρχεται να επιβεβαιώσει τους φόβους και να εντείνει τους προβληματισμούς.
Όπως χαρακτηριστικά έλεγε Εφέτης, «η Δικαιοσύνη χρειάζεται ανθρώπους που θα μείνουν στην Ιστορία για την απονομή Δικαισύνης, όχι Ηρόστρατους που θα μείνουν αξέχαστοι επειδή την έκαψαν».
Πηγή: koutipandoras.gr
***
Δικαστικό πραξικόπημα με καλωδιωμένο Plazza
Η αρχαιοθέτηση της υπόθεσης χρηματισμού Χαικάλη, αποτελεί ένα ανοιχτό δικαστικό πραξικόπημα. Ο Εισαγγελέας Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος, αφού δεν έκανε δεκτό ως μη νόμιμο το αποδεικτικό στοιχείο του βίντεο που παρέδωσε ο Παύλος Χαικάλης,κατέφρε στη συνέχεια να δημιουργήσει μια νομικίστικη ακολουθία που κατέληξε στην αθώωση Αποστολόπουλου.
Το αποδεικτικό υλικό προφανώς και είναι νόμιμο αφού δεν προκειται για υλικό που αποδεικνύει απλώς μια παρανομία (εν προκειμένω χρηματισμό) αλλά μια καθαρή προσπάθεια παραχάραξης της λαικής βούλησης και του Συντάγματος. Δεν έγινε προσπάθεια εξαγοράς με αντάλλαγμα κάποιο ρουσφέτι, αλλά καθαρή προσπάθεια να αποτραπεί η ύψιστη δημοκρατική λειτουργία που είναι να εκφραστεί η βούληση των πολιτών μέσω εκλογών.
Στόχος λοιπόν και διακύβευμα ήταν το δημόσιο συμφέρον το οποίο σύμφωνα με το Σύνταγμα υπερτερεί κάθε προσωπικού συμφέροντος. Με αυτή την ξεκάθαρη νομική θέση οι Εισαγγελείς θα μπορούσαν να κάνουν αποδεκτό το υλικό, σταθμίζοντας ποιό είναι το ύψιστο συμφέρον. Δεν έκαναν αποδεκτό ούτε το αίτημα να αρθεί το απόρρητο των επικοινωνιών για να διαπιστωθεί με ποιούς μιλούσε ο Αποστολόπουλος,ιδιαίτερα την κρίσιμη μέρα που θα έκανε το τελικό ραντεβού.
Με ένα ανεπίτρεπτο τρόπο και έωλο σκεπτικό ο Εισαγγελέας διαβεβαιώνει πως η άρση δεν θα είχε καμιά σημασία γιατί δεν θα υπήρξαν διαρροές. Πρώτη φορά η Δικαιοσύνη κινείται τόσο υποκειμενικά και με εικασίες προτάσσοντας το «θα» απέναντι στην πραγματικότητα
Συγκλονιστικό όμως είναι και το γεγονός πως ο Εισαγγελέας Εφετών Παναγιωτόπουλος, εμφανίζει ως δεδομένο πως ο ο Αποστολόπουλος στο πρώτο ραντεβού με τον Χαικάλη στο Plazza,είχε παγιδεύσει το τραπέζι με μικρόφωνο και τον ανιχνευτή φωτιάς με κάμερα, αλλά δεν αναρωτιέται πώς έγιναν όλα αυτά χωρίς τη συμμετοχή και την άδεια του ξενοδοχείου; Δηλαδή ενώ αποδέχεται πως υπήρχε μια οργανωμένη επιχείρηση από τον Αποστολόπουλο που απαιτούσε ειδικούς και συνέργεια από το ίδιο το ξενοδοχείο,δεν ερευνά αν μια τόσο οργανωμένη επιχείρηση ήταν για πιστοποιηθεί προς τους εντολείς του Αποστολόπουλου πως ο Χαικάλης ήταν έτοιμος να δεχθεί δωροδοκία; Ποιοί είναι αυτοί οι εντολείς που έχουν την ικανότητα και την ευχέρεια να παγιδεύουσουν την καφετέρια του Plazza με κάμερες,μικρόφωνα και δύο άτομα σε παρακολούθηση;
Ενώ υπάρχουν αυτές οι ομολογίες, ο κύριος Παναγιωτόπουλος, αντιστρέφει τη λογική και την εμφανίζει ως προσπάθεια του Αποστολόπουλου να καταγράψει τον Χαικάλη και να τον καταγγείλει στον Καμμένο. Η λογική αρχειοθέτησης είναι δηλαδή, αφού ο Αποστολόπουλος κατέγραφε τον Χαικάλη δεν σκόπευε να τον δωροδοκήσει. Ότι κατέγραφε ακριβώς για να πείσει τους εντολείς του πως όλα πάνε καλά ή για να τον «κρατάνε» στο μέλλον δεν είναι πιθανό για τον κύριο Παναγιωτόπουλο.
Στην κατάθεση του Αποστολόπουλου που δημοσιεύουμε, ο εισαγγελέας εφετών, εμφανίζεται να ρωτάει τον Αποστολόπουλο για δημόσια δήλωση Χαικάλη με την οποία εμφανίζεται προτείθεται να ψηφίσει πρόεδρο Δημοκρατίας, μια δήλωση που δεν έγινε ποτέ. Ο Εισαγγελέας έκλεισε μια υπόθεση ενώ υπήρχαν οι ενδείξεις τέλεσης του αδικήματος και όχι επειδή είχαν εκλείψει
Το επίσης σοβαρό είναι πως όλα αυτά συμβαίνουν στην Εισαγγελία Εφετών ,όπου προιστάμενος είναι ο Ισίδωρος Ντογιάκος. Ο εισαγγελέας δηλαδή που εμφανίζεται σε ηχητικό το οποίο δημοσιοποιήθηκε, να παίρνει εντολές ως «παναθηναικάκιας» από τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. Αντί ο κύριος Ντογιάκος να ζητήσει την διερεύνηση αυτής της υπόθεσης,αλλά και του γεγονότος πως κάποιος καταγράφει τον ίδιο τον πρωθυπουργό, δέχθηκε να ηγηθεί μια έρευνας που το κλείσιμό της ευνοεί καθαρά την κυβέρνηση.
Δεν μπορούμε λοιπόν να μιλάμε ούτε για Δικαιοσύνη ούτε καν για προσχήματα που καλό θα ήταν να κρατάνε οι λειτουργοί της. Ας κλείσουν λοιπόν και τα δικαστήρια και τον Άρειο Πάγο. Έχουμε Σαμάρειο Πάγο
Πηγή: koutipandoras.gr
***
[...]
Κοινωνικός
Κανιβαλισμός και Μιθριδατισμός… την ώρα που η ντόπια άρχουσα αστική τάξη σε
στενή συνεργασία με το διεθνές κεφάλαιο και τις ιμπεριαλιστικές αστικές τάξεις
των χωρών της ΕΕ έχουν αποφασίσει να επιβάλουν το βίαιο ξεκαθάρισμα των
πολιτικών «λογαριασμών» ανάμεσα στα κόμματα του αστικού μπλοκ εξουσίας και την
αντιδραστική αναδιάταξη των πολιτικών συσχετισμών στη χώρα μας.
***
Αστική
κοινοβουλευτική δημοκρατία: Η επαίσχυντη, απροκάλυπτη δημόσια διεθνής
επιχείρηση τρόμου, διαφθοράς και εκμαυλισμού συνειδήσεων για την εκλογή
προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, όχι μόνο των ελλήνων βουλευτών, αλλά και
όλων μας, σε ξεδιάντροπη ζωντανή καθημερινή μετάδοση από τα ντόπια και ξένα
ντόπερμαν των ΜΜΕ, θα ενταθεί έως παροξυσμού στην πορεία και ανάλογα με τις εξελίξεις.
[...]
***
[…]
Η αντικατάσταση του
ελεύθερου συναγωνισμού από το μονοπώλιο είναι το θεμελιακό οικονομικό γνώρισμα,
η ουσία του ιμπεριαλισμού.
[…]
Το ότι ο
Ιμπεριαλισμός είναι παρασιτικός καπιταλισμός ή καπιταλισμός που σαπίζει,
εκδηλώνεται, πρώτ’ απ’ όλα, στην τάση για σάπισμα που διακρίνει κάθε μονοπώλιο στις συνθήκες της
ατομικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής.
Η διαφορά ανάμεσα στη ρεπουμπλικανικο-δημοκρατική και τη μοναρχοαντιδραστική Ιμπεριαλιστική αστική τάξη εξαλείφεται ακριβώς επειδή και η μια και η άλλη σαπίζουν ζωντανές (πράγμα που δεν αναιρεί καθόλου την καταπληκτικά γοργή ανάπτυξη του καπιταλισμού σε ορισμένους κλάδους της βιομηχανίας, σε ορισμένες χώρες, σε ορισμένες περιόδους).
[…]
***
Τέταρτο, «το
χρηματιστικό κεφάλαιο τείνει προς την κυριαρχία και όχι προς την ελευθερία». Η
πολιτική αντίδραση σε όλη τη
γραμμή είναι ιδιότητα του ιμπεριαλισμού. Δωροδοκίες, εξαγορά σε γιγάντιες
διαστάσεις, παναμάδες όλων των ειδών. […]»

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου